Wszawica - jak poinformować rodziców o problemie?

Wszawica – jak poinformować rodziców o problemie?


Wszawica (pedikuloza) jest zjawiskiem, które wraca jak bumerang – często w każdym kolejnym roku edukacyjnym. Potrafi zepsuć nawet najlepsze relacje między rodzicami a dyrekcją i pracownikami przedszkola. Bo tam, gdzie pojawiają się wszy, łatwo o rozbudzone emocje. Podpowiadamy, jak uniknąć impasu na linii rodzic – personel przedszkola.

Jak wynika ze statystyk Narodowego Instytutu Zdrowia – Państwowego Zakładu Higieny, problem wszawicy zgłaszało w 2013 r. ponad 44 proc. dyrektorów placówek edukacyjnych w Polsce. Z analizy wyników szczegółowych badań dowiadujemy się, że w większości przedszkoli i szkół problem pedikulozy dotyczył jednego dziecka. Zaledwie w 1,5 proc placówek wszy znajdowano u więcej niż 20 wychowanków. Jednak problemu nie należy lekceważyć. Parafrazując słynne przysłowie – w przypadku wszawicy jedna „jaskółka” wiosnę, niestety, czyni.

1 września – zdecydowany start

Podstawami sprawnej walki z o czyste głowy wychowanków przedszkola są:
  • rzeczowa, wyczerpująca informacja, poparta faktami,
  • zdecydowany, lecz uprzejmy dialog personelu pracującego w przedszkolu z rodzicami i opiekunami dzieci,
  • asertywna postawa i zachowanie nastawione na rozwiązanie problemu, a nie poddanie się emocjom,
  • edukacja odnoście ważnej roli profilaktyki wszawicy.

Początek każdego roku szkolnego stanowi świetny punkt startowy dla programu, którego celem jest zmniejszenie ryzyka wystąpienia wszawicy w przedszkolu i stłumienie w zarodku epidemii zakażenia pasożytem.

Jakie informacje przekazać po wakacjach?

Akademia powitalna, w której uczestniczy zazwyczaj bardzo dużo rodziców i opiekunów dzieci uczęszczających do przedszkola, jest świetną okazją nie tylko do przedstawienia zagadnień związanych z programem edukacyjnym. W mowie powitalnej dyrektor przedszkola może, a wręcz powinien poruszyć temat wszawicy.

Uczestnikom spotkania warto:
  • przybliżyć problem wszawicy jako choroby wysoce zakaźnej, pasożytniczej oraz położyć nacisk na rosnącą częstotliwość występowania pedikulozy,
  • przytoczyć dane ze statystyk, raportów oficjalnych instytucji, dzięki którym słuchacze zaznajomią się z wynikami wskazującymi na coraz częstsze występowanie wszawicy w Polsce,
  • położyć nacisk na fakt, że wszawica u dziecka nie ma żadnego związku z niedociągnięciami higienicznymi,
  • omówić, jak rozpoznać zainfekowanie pasożytem,
  • uczulić, że większość przypadków pedikulozy notuje się po powrocie dzieci z wakacji lub ferii zimowych i jest to zjawisko standardowe,
  • poprosić o współpracę w imię dobra dzieci.

Jak mówić, aby rodzice słuchali?
  • Przekazywaniem informacji podczas akademii powitalnej powinien zająć się dyrektor przedszkola. Wzrasta wtedy siła przekazu – działa tu autorytet osoby zajmującej najwyższe stanowisko w przedszkolu.
  • Bardzo ważne jest, aby słuchacze mieli poczucie, że są traktowani jak partnerzy w dążeniu zapewnienia dzieciom komfortowych warunków nauki i zabawy w okresie przedszkolnym, a dyrekcja przedszkola ma całkowitą pewność, że w razie pojawienia się inwazji pasożytów w przedszkolu postąpią dojrzale i roztropnie.
  • Aby dodatkowo podkreślić wagę przekazywanej informacji i wzmocnić szanse na pozytywny odbiór faktów dotyczących wszawicy, dyrektor może poprosić pielęgniarkę przedszkolną lub higienistkę o współwystąpienie lub o pełne zapoznanie rodziców z tematyką pedikulozy – zjawiska, wbrew powszechnemu mniemaniu, występującego dość często, z tendencją do wzrostu częstotliwości pojawiania się. Można też zaprosić na spotkanie powitalne lekarza, który podejmie się przybliżenia zgromadzonym problemu wszawicy. Autorytet „białego fartucha” może z powodzeniem zwiększyć skuteczność przekazu.
  • Należy podać podstawy prawne, które uzasadniają ciążący na dyrekcji przedszkola obowiązek działań na rzecz zapobiegania epidemii pedikulozy. Rodziców i opiekunów trzeba też rzeczowo poinformować o ich prawach i obowiązkach – tak, aby wiedzieli, jak wygląda procedura postępowania w razie stwierdzenia wszawicy w przedszkolu.
  • Spotkanie powitalne powinno przebiegać w przyjaznej atmosferze, a osoby prezentujące problem pedikulozy powinny przyjąć postawę otwartą na rodziców.
  • W żadnym wypadku nie bagatelizujemy problemu inwazji pasożytów, ale też nie straszymy rodziców tym zjawiskiem. Rzeczowo informujemy o możliwych powikłaniach. Można podać kilka przykładów z przeszłości.
  • Podkreślamy otwartość dyrekcji i personelu na współdziałanie w imię dobra dzieci.
  • Przedstawiamy, krok po kroku, schemat optymalnego postępowania rodziców w razie stwierdzenia wszy u swojego dziecka i podkreślamy, jak bardzo przydają się tu radykalizm i szybkość interwencji.

Na tego typu spotkanie warto przygotować infografiki i ulotki informujące o zakażeniu wszami i o sposobach zwalczania tych pasożytów.

Jak postąpić w przypadku stwierdzenia wszawicy w przedszkolu?

  • Zwołaj zebranie rodziców, w którym będą też uczestniczyć higienistka szkolna lub pielęgniarka. Osoby te – jako najbardziej kompetentne – powinny przekazać informację opiekunom dzieci o wystąpieniu wszawicy i konieczności natychmiastowego przeglądnięcia włosów dzieciom należącym do grupy, w której wszawicę stwierdzono, oraz domownikom pozostającym we wspólnym gospodarstwie.
  • Koniecznie poinformuj rodziców o możliwości uzyskania wsparcia ze strony pomocy społecznej w realizacji zadań związanych z likwidacją wszawicy.
  • Przekaż informację, że w razie, gdy ustalone działania nie są należycie realizowane, personel ma obowiązek zgłosić problem do ośrodka pomocy społecznej i zwrócić się do tej instytucji o wzmożenie nadzoru na przeprowadzeniem procedury likwidacji wszawicy u dzieci zakażonych pasożytami.

Jak przekazać wiadomość o wszawicy rodzicom dziecka mającego pasożyty?
  • Tu obowiązuje pełen profesjonalizm, a jednocześnie autentyczna życzliwość, empatia, nakierowanie na potrzeby dziecka i asertywność – bo tylko dzięki tym cechom uda się nawiązać z rodzicem konstruktywny dialog.
  • Zaproś rodziców dziecka wymagającego kuracji do odgrodzonego od hałasu miejsca w przedszkolu i dopiero tam spokojnie zacznij rozmawiać.
  • Nie owijaj tematu w bawełnę, mów wprost, ale w razie nadmiernie przesyconej emocjami reakcji i sprzeciwu, absolutnie nie daj się sprowokować do wybuchu.
  • Nigdy nie wytykaj niczego i nie narzucaj rodzicom; postaw na życzliwą informację skupioną na problemie.
  • Możesz poprosić o pozostawienie dziecka w domu i nieprzyprowadzanie go do przedszkola na czas infekcji.
  • Jeśli rodzic odmawia pomocy, wtedy ty – posiłkując się art. prawnymi – masz obowiązek uświadomić rodzicowi fakt, że w razie braku współpracy podejmiesz radykalne kroki zwiększające skuteczność likwidowania pasożytów.

Tego nigdy nie rób!
  • Nie argumentuj krzykiem.
  • Nie narzucaj rodzicowi własnego zdania (nawet jeśli wiesz, że rodzic nie ma racji).
  • Nie daj się wciągnąć w czcze dyskusje.
  • Nie sugeruj, że wszawica wynika z braku dbałości o dziecko.
  • Nie odmawiaj wyjaśnień na temat pedikulozy. Jeśli czegoś nie wiesz, nie staraj się być omnibusem, ale przyznaj, że musisz w tym punkcie uzupełnić wiedzę. W ten sposób zdobywasz autorytet i zaufanie.


Katarzyna Kieś-Kokocińska

Pliki do pobrania

Galeria

Archiwalne wydania

Realizacja: Ideo
Powered by: CMS Edito
Copyright 2011 Edupress. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Administrator stosuje pliki "cookies". Informacje zbierane przy pomocy "cookies" pozwalają dostosowywać usługi i treści do indywidualnych potrzeb i preferencji Użytkowników, jak również służą do opracowywania ogólnych statystyk dotyczących korzystania przez Użytkowników z Serwisu.